Ο πόνος στο ισχίο μετά το τρέξιμο μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ανθρώπους που ξεκινούν τώρα την άσκηση όσο και σε έμπειρους δρομείς. Αρκετές φορές πρόκειται για μια παροδική ενόχληση μετά από έντονη προπόνηση. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, ο πόνος δείχνει ότι κάποιος μυς, τένοντας ή η ίδια η άρθρωση δέχεται μεγαλύτερη επιβάρυνση από αυτή που μπορεί να διαχειριστεί.
Το σημείο όπου εμφανίζεται ο πόνος, η διάρκειά του και οι κινήσεις που τον επιδεινώνουν δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την πιθανή αιτία.
Το ισχίο συμμετέχει ενεργά σε κάθε βήμα και βοηθά το σώμα να διατηρεί σταθερότητα, ισορροπία και σωστή μεταφορά των φορτίων. Κατά το τρέξιμο, η άρθρωση και οι γύρω μύες δέχονται επαναλαμβανόμενες φορτίσεις για αρκετή ώρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το τρέξιμο προκαλεί από μόνο του πρόβλημα στο ισχίο. Η ενόχληση εμφανίζεται συχνότερα όταν αυξάνεται απότομα η ένταση ή η απόσταση, όταν οι μύες δεν έχουν επαρκή δύναμη ή όταν το σώμα δεν προλαβαίνει να ανακάμψει μεταξύ των προπονήσεων.
Παράλληλα, η τεχνική του τρεξίματος, η περιορισμένη κινητικότητα και η ανεπαρκής σταθεροποίηση της λεκάνης μπορούν να μεταβάλλουν τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται τα φορτία. Έτσι, ορισμένοι ιστοί δουλεύουν περισσότερο και σταδιακά εμφανίζεται πόνος.
Ο πόνος στο ισχίο κατά ή μετά το τρέξιμο δεν έχει πάντα την ίδια αιτία. Μπορεί να ξεκινά από τους τένοντες και τους μύες, αλλά και από δομές στο εσωτερικό της άρθρωσης.
Πιθανές αιτίες μπορεί να είναι:
Η ακριβής θέση της ενόχλησης βοηθά σημαντικά στην αρχική διάγνωση. Για παράδειγμα, ο πόνος στην εξωτερική πλευρά του ισχίου συνδέεται συχνότερα με τους γλουτιαίους τένοντες και τις δομές γύρω από τον μείζονα τροχαντήρα. Αντίθετα, ένας βαθύς πόνος στη βουβωνική χώρα ή στο μπροστινό μέρος του ισχίου στρέφει περισσότερο την προσοχή στην ίδια την άρθρωση ή σε προβλήματα όπως η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση.
Τέλος, όταν ο πόνος εντοπίζεται κυρίως πίσω στο ισχίο ή στον γλουτό, η αιτία μπορεί να βρίσκεται στους μυς της περιοχής, στον απιοειδή ή ακόμη και στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Μια ήπια ενόχληση που εμφανίστηκε μετά από μια προπόνηση μπορεί να υποχωρήσει με ξεκούραση. Ωστόσο, ορισμένα συμπτώματα χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή.
Ορθοπαιδική αξιολόγηση χρειάζεται σε περιπτώσεις που:
Ιδιαίτερα ένας έντονος πόνος που δυσκολεύει τις καθημερινές κινήσεις χρειάζεται έγκαιρη αξιολόγηση, ώστε να αποκλειστούν σοβαρότερες κακώσεις.
Η διάγνωση για τον πόνο στο ισχίο μετά το τρέξιμο ξεκινά με συζήτηση για τον τρόπο εμφάνισης του πόνου, το πρόγραμμα προπόνησης και τυχόν πρόσφατες αλλαγές στην ένταση ή στις αποστάσεις. Επιπλέον, ο ορθοπαιδικός εξετάζει το εύρος κίνησης, τη μυϊκή δύναμη και τις κινήσεις που αναπαράγουν τα συμπτώματα.
Παράλληλα, η κλινική εξέταση βοηθά να διαπιστωθεί αν ο πόνος προέρχεται από την άρθρωση ή από τους γύρω μύες και τένοντες. Στη συνέχεια, σε περιπτώσεις ασθενών που χρειάζεται παραπάνω διερεύνηση, ο ιατρός μπορεί να ζητήσει ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία. Η απεικόνιση βοηθά ιδιαίτερα όταν χρειάζεται να διερευνηθούν προβλήματα όπως η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση, η οστεοαρθρίτιδα, η βλάβη του επιχείλιου χόνδρου ή ένα πιθανό κάταγμα κόπωσης.
Η αντιμετώπιση του πόνου στο ισχίο μετά το τρέξιμο εξαρτάται πάντα από την αιτία που τον προκαλεί. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν απαιτείται πλήρης διακοπή της άσκησης. Μπορεί να χρειαστεί προσωρινή μείωση των χιλιομέτρων, της έντασης ή της συχνότητας των προπονήσεων, ώστε να περιοριστεί η επιβάρυνση και να δοθεί χρόνος στους ερεθισμένους ιστούς να ανακάμψουν.
Παράλληλα, η φυσικοθεραπεία αποτελεί συχνά σημαντικό μέρος της αντιμετώπισης. Μπορεί να περιλαμβάνει ασκήσεις για την ενδυνάμωση των γλουτιαίων και των μυών που σταθεροποιούν τη λεκάνη, καθώς και πρόγραμμα για τη βελτίωση της κινητικότητας του ισχίου.
Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορούν ακόμη να εξεταστούν ενδαρθρικές εγχύσεις, όπως κορτικοστεροειδή, υαλουρονικό οξύ ή PRP (πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια). Η επιλογή τους γίνεται εξατομικευμένα, ανάλογα με τη διάγνωση, το στάδιο της πάθησης και τα συμπτώματα.
Επίσης, εάν υπάρχει σοβαρή ενδοαρθρική βλάβη ή προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα και οι συντηρητικές επιλογές δεν προσφέρουν επαρκή ανακούφιση, μπορεί να συζητηθεί η χειρουργική αντιμετώπιση. Σε προχωρημένη φθορά της άρθρωσης, μία από τις βασικές επιλογές είναι η ολική αρθροπλαστική ισχίου, κατά την οποία οι φθαρμένες αρθρικές επιφάνειες αντικαθίστανται με τεχνητά εμφυτεύματα.
Ο Δρ. Μιχάλης Ιωσηφίδης, MD, PhD, Χειρουργός Ορθοπαιδικός, διαθέτει εξειδίκευση στην Αρθροσκοπική Χειρουργική, την Επανορθωτική Χειρουργική των Αρθρώσεων, τις Αθλητικές Κακώσεις και τις Βιολογικές Θεραπείες. Είναι ιδρυτής και Επικεφαλής Ιατρός του Orthobiology Surgery Center στη Θεσσαλονίκη.
Επικοινωνήστεγια εξατομικευμένη ορθοπαιδική αξιολόγηση και ενημερωθείτε για τις διαθέσιμες συντηρητικές ή χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης.